Mutlu Olmak Üzerine Deneme

- Ocak 15, 2018


Selamunaleyküm gençler nasılsınız? İyisiniz iyi. Seviyorsunuz bu hayatı. Ben de sevmeye çalışıyorum bakalım. Bazı insanlara rağmen sevmeye çalışacağım, siz de öyle yapın.

İnsan mutlu olmalı. Derdin iyi geldiği nerede görülmüş ki? Derdi olduğu için daha kaliteli bir hayat süren kimseyi görmedim, görememde. Şimdi ters anlayan bir arkadaş olacaktır onlara açıklayayım. Gerektiği kadar dert insana zindelik verir, yarına kalkmak için bir sebep, yaşamak için bir  neden verir. Benim kast ettiğim şey bu değil, diğer türlü dert. İnsanı üzen dert.

Mutlu olmalıyız, yüzümüz gülmeli, somurtan insanlardan olmamamız gerekli. Hepimiz protonu biliriz, pozitif yüklü bir atom parçacığı. Gerekirse proton olacağız etrafa pozitif yüklü saçacağız. Çünkü başka türlü bu hayat bize hapis olur.

Kendimden bahsedeyim. Ben yukarıda bahsettiğim gibi proton gibi sürekli pozitif olan bir insan değil de elektron gibi negatif olan bir insanım. Negatif olmanın, morali bozuk olmanın çok zararını gördüm ve hala daha görüyorum. Bunu sadece ben değil etrafımda görüştüğüm insanlarda da gözlemlediğim bir şey. İnsanın kafasına taktığı bir şey, yürürken takılıp yere düştüğün taştan daha çok zarar veriyor. Taşın seni düşürüp canını yakması bir, bilemedin iki saat sürerken, kafana takıp üzüldüğün şey sana bir ömür boyu nefes aldırmayabilir. Aldırmıyor da arkadaşlar, emin olun aldırmıyor.

Klasik olacak ama bardağın hep dolu tarafından bakmaya çalışmalıyız. Bardağın yarısının dolu olması, diğer yarısının boş olduğu gerçeğini değiştirmez ama bu boşluk bize üzüntü vermek yerine umut vermeli. Gökyüzünden gelen bir yağmur ile veya bizim çabamızla cami şadırvanın soğuk suyu ile dolacağına dair umudumuz olmalı. Oldu da dolmaz ise moralimizi bozmaya gerek yok, bizim hala yarısının ağzına kadar dolu bir bardağımız var.

Yani yapmamız gereken şey güzel görmek, güzel düşünmek, güzel düşünen insanların yanında bulunmak. Bunu ben demiyorum, Said Nursi diyor. Felaket tellallığı yapıp kendisinin ve etrafındaki diğer insanların umudu kıran, moralini bozan insanların yanında bulunmamak gerek. Bu tip insanlar kendi içinde bulundukları karanlığa diğer insanları da çekmeye çalışırlar. Onların bilmedikleri şey her mağaranın bir çıkışı, her savaşın sonunda da bir zafer olduğudur. Unutmayın ki yenilgiler zaferlerin taksitleridir. Mesela bunu da Jacob Riis diye birisi söylemiş. Galiba önceki insanlar bizden daha umut sahibi, mutlu insanlarmış.

Neden mutlu olmasınlar ki? Ellerinin altında sürekli başkalarının mutluluklarını gösteren bir alet mi varmış? Yâda akşam karşısına oturduklarında o gün ölen insanları gösteren bir kutu varmış evlerinde? Yokmuş. Bütün dünyaları evlerinden çıktıklarında akşam ezanına kadar gidip gelebilecekleri yerler kadarmış. Ne kadar az insan tanımışlar, ne kadar az şey görmüşlerse o kadar çok mutlu olmuş bu insanlar. Şuan bu kelimeleri okuyan insan peki sırf bugün kaç insanın düşüncelerini, kendi düşüncelerine kattı? Kaç insanın kendisinin yaşamaktan eksik kaldığı bir şey yüzünden veya evindeki aptal kutusundan kaç insanın öldüğünün sayısını duyduğu için morali bozuldu? Fazla mı abartıyorum? Belki, ama gerçek olmadığını da inkâr edemeyiz.

Elimizdeki cihazlar bizi mutlu etmiyorsa aksine daha da fazla üzüyorsa kullanmamalıyız. Daha fazla insan tanımak bize ağır geliyorsa tanımamalıyız. Akşam haberleri izlemek bizi üzüyorsa izlememeliyiz. Gerekiyorsa kaçmalıyız. İkinci bir hayatımız yok ve var olan hayatımızı, yani şuan yaşadığımız hayatı, iyi geçirmek, mutlu anılarla doldurmak zorundayız. Ne kendinize, ne başkasına bu konuda eziyet etmeyin. Oyunun sonunda yalnız kalacaksınız ve bütün zararı yine kendiniz göreceksiniz. Elinizdeki şansı iyi değerlendirin.


İyi akşamlar arkadaşlar.

13 yorum

avatar

İşte bahsetmeni istediğimiz konuydu teşekkürler süperman

avatar

aleykümselam
aptal kutusu tabirini çok sevdim.
kafana taktığın şey ömür boyu nefes aldırmıyor. (temsili olsaydı keşke)
bu boşluk bize umut vermeli cümlesini beğendim. ve yanlış çağda olduğumu bi kez daha farkettim:bizden önceki insanlar umut sahibi ve mutluymuş. emeğine sağlık...

avatar

"İnsanın kafasına taktığı bir şey, yürürken takılıp yere düştüğün taştan daha çok zarar veriyor. " bunu defterime yazacağım.

avatar

Gerçekleri kısa bir süre görmezden gelmek bizi kısa bir süre mutlu eder gerçeği olduğu şekliyle kabul edip bununla yüzleşmemiz gerekiyor. İnsan unutmak kökünden geliyor zaten biliyorsunuzdur her acı her gerçek bir süre sonunda unutuluyor zaten bunun farkında olup gerçek mutluluğu yaklamamız gerektiğini düşünüyorum nacizane fikrim bu yönde

avatar

"Normal Olmak Varken Neden Mutlu Olasın" adlı bir kitap vardı. Yazı bana onu hatırlattı. Mutlu olmak yaşam kalitesini yükseltiyor. Eee bu hayata bir kere geldiğimize göre mutluluk en doğal hakkımız bence. Bu nedenle mutlu mutlu yaşamayı bilmeli insan.

avatar

başka bahsetmemi istediğiniz konular varsa ulaştırabilirsiniz böylece dart tahtasını tam ortadan vuran arkadaşlar gibi havalı bir blogger olurum :) ben daha çok batman'cıyım :D

avatar

teşekkürler efenim :)

avatar

yazarken ben de baya beğenmiştim sizin de beğeniyor olmanıza ayrıca sevindim. her cümlemiz defterlere yazılmıyor sonuçta :D

avatar

tabii ki haklısınız sadece sorunlardan kafamızı başka yöne çevirerek kaçamayız onlarla mücadele etmeliyiz. benim asıl bahsettiğim şey (yazarken amacım buydu yazı başka yerlere gitmiş olabilir) hüzünlü olmak yerine mutlu olmaya çalışmak pozitif olmak.

yorumunuz için teşekkürler :)

avatar

kitabın ismi güzelmiş bi ara ona da bakayım. refah seviyesinin yüksek olması en temel haklarımızdan biri olmalı bence sadece yaşamak yetmez. sıkıntı içinde yaşamaya zaten yaşamak denmez. sınırları olmayan bir kafeste gibi oluruz.

yorumunuz için teşekkürler :)

avatar

Bardağın her iki tarafından bakıyorum, dengeyi yakaladığın an güce ulaşırsın. Ben buna boom in a power effect diyorum. Hızır a.s hikayelerini okursanız anlarsınız ne demek istediğimi. Yani hayat inişli çıkışlı bazen hüzün bazen neşe. Belki de bir şeyleri anlamak, oturtmak için bile acı çekiyor olabiliriz. Önemli olan bunun idrakında olmak


EmoticonEmoticon

 

Hmm Arama

-->